Business Information Management

Een oceaan aan Big Data

Vandaag, dinsdag 31 oktober 2017, wordt het muziekstuk ‘Music by Oceans’ uitgevoerd in Gasthuis Leeuwenbergh tijdens een symposium over oceanografie van de Universiteit Utrecht. De componist Stef Veldhuis maakte voor deze compositie gebruik van de data van de meer dan drieduizend drijvende boeien (ankers) die sinds 2007 in onze oceanen dobberen en die door middel van sondes enorme hoeveelheden data verzamelen over het zoutgehalte, de temperatuur, de stroming etc.. Op basis van al deze data kunnen wetenschappers dan weer analyses maken en voorspellingen doen over het weer en het klimaat.

Met diezelfde data kan je dus nog meer doen, zoals blijkt uit uit dit initiatief deze data via een algoritme op basis van muzikale elementen zoals ritme, toonhoogte, duur en dynamiek om te zetten in muziek waardoor we in staat worden gesteld naar oceanen te luisteren om te ervaren of er patronen te onderscheiden zijn. Traditioneel worden bij dit soort analyses gebruik gemaakt van statistische methoden en calculaties en worden de uitkomsten grafisch weergegeven om een en ander inzichtelijk te maken. Door deze data nu ook om te zetten in geluid hopen de onderzoekers ingewikkelde patronen herkenbaar te maken, aldus oceanograaf Erik van Sebille vandaag in een artikel in de Volkskrant.

Voor het symposium in Utrecht zijn 8 composities gemaakt, elk gebaseerd op een andere sonde, en via de website  musicbyoceans.org kan men zelf ook aan de slag om een eigen compositie van oceaanmuziek te maken. Het resultaat levert soms totale chaos maar ook verstilling op, afhankelijk van de plek in de oceaan.

Een interessant experiment, zeker omdat het een enorme uitdaging aan het worden is uit al die grote hoeveelheid data die we ter beschikking hebben zinnige informatie te halen. De huidige digitale analyse technieken zijn niet meer voldoende om aan de toegenomen behoefte aan analyses te voldoen. Het meer dan tien jaar opslaan van al deze data vanuit 3.000+ meetpunten levert enorme hoeveelheden data op.  Een behoorlijke uitdaging maar natuurlijk niets vergeleken bij de hoeveelheden data die tegenwoordig overal verzameld worden nu de combinatie van datacenters en het internet of things de komende jaren de hoeveelheid big data explosief zullen doen groeien.

De kernvraag daarbij is dan hoe je in een oceaan aan big data de ankers moet plaatsen op basis waarvan je meet. Als je uitgaat van oude ankers loop je de kans dat je onderliggende structuren over het hoofd ziet en dan kan het handig zijn kunstenaars van buiten de IT met een eigen visie te hulp te roepen. Dit kan leiden tot nieuwe inzichten waar dan weer op voortgeborduurd kan worden.

Werk van de Chinese kunstenaar Qiu Zhijie onlangs te zien in het Van Abbe museum in Eindhoven.

Kunstenaars zijn vaak degenen die nieuwe ontwikkelingen vroegtijdig herkennen en het kan interessant zijn deze voor dit soort projecten te gebruiken. Naast muziek kan je ook denken aan  andere kunstvormen om big data inzichtelijk te maken zoals bijvoorbeeld een choreografie, een schilderij of een film. Het lijkt me interessant een choreografie te zien van de consumptie van alcohol of een schilderij over je social media netwerk. Wellicht zien we dan verbanden waarvan we ons nu nog niet bewust zijn en gaan we ons andere vragen stellen…

The Next Generation Internet

Deze week bezocht ik in Rotterdam een meeting van PortXL, het startup innovatieprogramma van de Rotterdamse haven.  Hoofdgast daar was Peter Schwartz, Senior Vice President van Salesforce die zijn visie gaf op de ontwikkelingen in de ICT. Na afloop van zijn verhaal was er de mogelijkheid vragen te stellen en één van de aanwezigen vroeg hem toen hoe we er voor kunnen zorgen dat het Internet meer veilig wordt. Hij legde uit dat het Internet destijds niet ontworpen was vanuit beveligingsperspectief, het was juist de bedoeling een open platform te ontwikkelen waarbij iedereen in principe toegang heeft tot alle informatie. Wat men toen voor ogen had komt nu het best tot uiting bij Wikipedia, de papieren encyclopedie van vroeger is nu vervangen van een online bijgewerkte website waarbij iedereen in staat is informatie toe te voegen of te wijzigen zodat het veel actueler is dan de oude Winkler Prins waarvan je steeds anderhalve meter moest aanschaffen als je de laatste versie wilde hebben.

Pas toen het internet succesvol bleek kwam er behoefte aan het afschermen van gegevens zodat niet iedereen erbij kan en werden er op allerlei plekken beveiligingsfuncties op het internet ingebouwd maar het uitgangspunt bleek altijd dat het internet open is en dat je er verstandig aan doet op het laagste niveau, het object niveau (server, data, programma), beveiligingsfuncties in te bouwen. En aangezien IT een snelgroeiende bedrijfstak is, is het vechten tegen de bierkaai om het beveiligingsniveau steeds optimaal te houden. Een perfecte beveiliging is op het huidige internet dus niet mogelijk en dat is goed nieuws voor zowel de hackers als de beveiligingsexperts die een goede boterham kunnen verdienen met hun diensten die eigenlijk niks toevoegen aan de kwaliteit van het internet en alleen maar een kostenverhogend invloed op hebben.

Dit probleem kan volgens Peter Schwartz alleen opgelost worden door het beschikbaar komen van een geheel nieuw ontworpen internet waarbij bij het ontwerp al rekening is gehouden met de beveiliging, een nieuw internet dus. En daar wordt volgens Peter Schwartz al heel hard aan gewerkt. Uitgangspunt hierbij is een nieuw internetprotocol met een beveiliging aan de bron die verder gaat dan alleen het IP-adres en waarvan de eigenaar nu vaak moeilijk te achterhalen is.  En naast een internetprotocol voor alle gebruikers van het internet een protocol voor een tweede secure level die gebruikt kan worden voor omgevingen die een eigen internet domein willen waar alleen de gebruikers met toegangsrechten gebruik van kunnen maken.

Dit maakte me nieuwsgierig wie er eigenlijk met de ontwikkeling van deze nieuwe generatie internet bezig is: wie ontwikkelt dat eigenlijk, wie doet de funding hiervan en wie is eigenlijk de eigenaar? Als dit echt gaat werken heeft de eigenaar van dit protocol een machtige sleutel in handen met betrekking tot alle data wereldwijd en ik kan me voorstellen dat er heel wat partijen geïnteresseerd zijn in deze technologie die  eigenlijk het nieuwe beveiligingssysteem van de wereld zou kunnen worden genoemd.

Allereerst maar eens, het advies van Peter Schwartz volgend, op Wikipedia gekeken. Er is een pagina ‘Next Generation’ waarop een vermelding wordt gemaakt naar het US Next Generation Internet Program (NGI) van de Amerikaanse overheid dat als doel had de snelheid van het internet dramatisch te verhogen. Dit programma is gestart in oktober 1996 door President Bill Clinton in oktober 1996 en volgens Wikipedia in 2002 succesvol afgesloten. De webpagina van dit project (http://www.ngi.gov/) is niet meer in de lucht.

Op de huidige site van het Witte Huis onder Donald Trup kan ik niks terugvinden van zo’n project, wel is er recent een ‘Office of American Innovation’ opgericht onder leiding van Jared Kushner, doelstelling: 

‘This office will bring together the best ideas from Government, the private sector, and other thought leaders to ensure that America is ready to solve today’s most intractable problems, and is positioned to meet tomorrow’s challenges and opportunities.  The office will focus on implementing policies and scaling proven private-sector models to spur job creation and innovation.’

Daar zou zo’n ‘Next Generation Internet’ project natuurlijk onder kunnen vallen maar een concrete aanwijzing daarvoor heb ik niet kunnen vinden en als ik de speech eerder deze week van Jared Kushner beluister richt hij zich voornamelijk op overheids automatisering, niks te vinden daar over Cybersecurity of de Cloud.

Op Europees niveau vond op 6 en 7 juni jongsleden in het Europees Parlement een interessante conferentie onder de titel ‘The NEXT GENERATION INTERNET SUMMIT’ plaats.

‘The Next Generation Internet Summit and related public campaign will support the European Commission to build a strategy together with heads of state, leading policy makers, renewed innovators, researchers and citizens to foster the development of the internet, as a powerful, open, data-driven, user-centric, interoperable platform ecosystem, for the benefit of companies and citizens.’

Wel een beetje laat om nu pas een strategie te gaan ontwikkelen voor het internet. Leg je de Amerikaanse doelstelling naast die van de EU dan zie je een duidelijk verschil in doelstelling. Bij de Amerikanen komt het woord ‘burger’ niet voor en gaat het om samenwerking tussen overheid, bedrijven en technologie leiders om ‘proven private-sector models’ op te schalen naar de overheid. De EU staat meer voor een open ‘old school’ internet op de manier zoals het internet destijds bedoeld was.

Ondertussen werken de Chinezen rustig door aan hun eigen programma via het China Next Generation Internet (CNGI) programma (中国下一代互联网). Dit is een vijf jaar plan geïnitieerd door de Chinese overheid met als doel in de toekomst meer invloed te hebben op de toekomstige ontwikkeling van het internet, dat hebben ze nu dus blijkbaar niet. Om deze reden zijn ze bezig zo snel mogelijk over te gaan op het internetprotocol IPv6. Op dit moment is zo’n 1/3 van alle IP-adressen Amerikaans maar dat gaat in de toekomst natuurlijk veranderen vanwege het te verwachten grote aantal nieuwe Chinese gebruikers en daarop vooruitlopend is dat eigenlijk een slimme strategie: de basis van het Internet is nu eenmaal het IP protocol.

Komen we tot de kern van de zaak: als het gaat om het wijzigen van het Internet gaat het dus niet om een ‘Nieuw’ internet maar om het wijzigen van het Internet Protocol, IPv6 is daarvan de nieuwste versie. Dus opgezocht wie eigenlijk de eigenaar van dit protocol is en wie wijzigingen kunnen autoriseren. Dat blijkt de Internet Engineering Task Force (IETF) te zijn (zie mission statement hierboven). De IETF heeft als doel: ‘Creating voluntary standards to maintain and improve the usability and interoperability of the Internet’ en hun belangrijkst middel is het uitbrengen van nieuwe versie van het Internet protocol en change management daarop. Ze zitten in Californie en de voorzitter hiervan is Alissa Cooper, werkzaam bij CISCO. De andere leden komen hoofdzakelijk van grote Amerikaanse IT bedrijven zoals van Oracle, Google, AT&T, Juniper en Dell: Amerikaanse bedrijven hebben dus een behoorlijk grote invloed op de ontwikkeling van het Internet.

De IETF heeft al in 1998 beslist een nieuwe IP-protocol, IPv6, te gaan gebruiken alleen is dat nog niet wereldwijd geïmplementeerd, wel zijn al de belangrijkste besturingssystemen (OS, Windows etc.)  aan dit nieuwe protocol aangepast, China loopt ten aanzien van de implementatie voorop. De belangrijkste wijziging van het protocol heeft betrekking op het feit dat als we zo doorgaan we snel door het aantal IP-adressen beschikbaar heen zijn. Met name het beschikbaar komen van ‘The Internet of Things’ zal er voor zorgen dat het aantal IP-adressen in de toekomst explosief gaat stijgen, IPv6 bevat 7.9×1028 meer IP-adressen als IPv4. Maar het gaat om meer dan dat, beveiliging is daar een belangrijk aspect van. De implementatie van IPv6 gaat overigens erg langzaam, in 2014 werkte 99% nog met IPv4 en van het huidige Google verkeer loopt momenteel 19,2% over IPv6 (status juni 2017). Versiebeheer blijft toch altijd een moeilijk dingetje in de IT sector en na 19 jaar iedereen nog niet over op je nieuwe versie is wel erg lang…

Als ik dit zo overzie is mijn conclusie toch wel dat de ontwikkeling van het Internet dominant bepaald wordt door een aantal, voornamelijk Amerikaanse technologie ondernemingen en dat zowel de politiek en dus wij burgers daar eigenlijk geen invloed op hebben terwijl door het vaststellen van de technische specificaties van het Internet onze privacy en security in belangrijke mate geregeld wordt. Nu de overheid en bedrijven zo massaal gebruik maken van het internet zouden we ons daar meer bewust van moeten zijn en meer invloed moeten hebben op de wijze waarop internet protocollen worden vastgesteld. Tevens zouden IT bedrijven verplicht moeten worden naar een nieuwe versie van het internetprotocol over te gaan als dat vanuit maatschappelijk oogpunt (security, privacy) wenselijk is, dat is nu allemaal te vrijblijvend en zonder wettelijk kader.

The WannaCry Ransomware Microsoft Attack

Zaterdag 13 mei 7:30.

Menig IT Manager zal dit weekend slecht slapen zich zorgen makend of zijn IT infrastructuur besmet is met ransomware, gijzelsoftware die je systemen plat legt en alleen na betaling van een bedrag in bitcoins het weer doet, ordinaire chantage dus. De software genaamd ‘WannaCry 2.0’ besmet je PC door alles op je systeem te versleutelen en alleen als je betaald krijg je de sleutel om dit weer ongedaan te maken. Gewoon crimineel zeker omdat niet alleen bedrijven maar ook bijvoorbeeld ziekenhuizen hiervan het slachtoffer zijn..

Dat dit een groot probleem blijkt uit berichten dat al meer dan 74 landen zijn getroffen door een aanval en de koers van de bitcoin, waarmee deze criminelen willen dat er betaald wordt, plots flink aan het stijgen is. Bovenstaand plaatje toont de enorme waardestijging in US dollars status 12 mei op de dag dat het nieuws van de hackaanval naar buiten kwam.

En weer blijkt:

  • dat het Internet destijds niet ontworpen is vanuit een beveiligingsperspectief maar als open systeem waarmee iedereen met iedereen kan communiceren;
  • software bedrijven zoals Microsoft, waar het nu blijkbaar om gaat, al jaren producten voor veel geld en met een hoge marge op de markt zetten waarbij ze aansprakelijkheid voor dit soort aanvallen in hun leveringsvoorwaarden uitsluiten en er na al die jaren van nieuwe releases en productinnovaties niet in staat zijn dit soort uitbraken te voorkomen;
  • het business model van dit soort IT bedrijven gebaseerd is op het steeds in de markt zetten van nieuwe versies van hun software en oude versie na enige tijd niet meer te supporten hun klanten dwingend steeds weer te blijven investeren in hardware en software zonder dat ze daar toegevoegde waarde voor terug krijgen;
  • criminelen met de bitcoin een mooi instrument hebben om hun illegale praktijken uit te voeren en via de Bitcoin geld naar de bovenwereld kunnen doorsluizen;
  • versleutelings technieken (Encryptie) in handen van criminelen het nieuwe inbrekers gereedschap zijn;
  • gebruikers nog steeds email openen van onbekende afzenders waardoor besmettingen met dit soort virussen plaats vinden;
  • IT-managers machteloos zijn als het gaat om beveiliging tegen dit soort aanvallen;
  • we maatschappelijk kwetsbaar zijn omdat IT systemen tegenwoordige het primaire process in bedrijven ondersteunen en als dat weg valt het je faillissement kan opleveren.

Er gaan allerlei geruchten over wie er achter deze aanval zit (meeste aanvallen komen uit de Russen, de NSA was de eerste die deze software vorig jaar gebruikte…), waarschijnlijk zullen we dit nooit weten omdat veel van wat hier gebeurd zich in het verborgene afspeelt. Bedrijven geven niet graag toe dat ze het niet goed voor elkaar hebben en zullen waarschijnlijk betalen om van dit probleem af te zijn, we zullen het nooit weten. Ondertussen is wel aangetoond dat we hier iets tegen moeten doen en de criminelen moeten identificeren die hier achter zitten en aanpakken. Als dit voor criminelen een succesvol business model is brengt dit anderen weer op het idee dit te kopiëren.

Overigens blijkt dat alleen computers vatbaar zijn voor WannaCry die met verouderde software van Microsoft werken waarin een beveiligingslek zit. Microsoft heeft dit probleem wel opgelost voor haar meest recente software maar niet in de oude versies van hun software waardoor je je gebruikers dwingt steeds de laatste versie van hun software te gebruiken. Hiermee dwingen ze hun klanten steeds te investeren in hardware en software omdat die nieuwe software op oude PC’s niet goed performed en software niet afkomstig van Microsoft zelf aangepast moet worden aan de nieuwe features van Microsoft, zo blijft de winstmachine natuurlijk lekker draaien.

Als ik IT manager was van een bedrijf of instelling die met Microsoft werkt zou ik direct op de fiets springen, mijn medewerkers optrommelen en een plan maken voordat maandag iedereen weer het bedrijfsnetwerk opgaat, je weet maar nooit…

Update zaterdag 13 mei 10:00.

Het blijkt dat er een switch in de ransomware software zit waardoor die uitgeschakeld kan worden, alleen al geïnfecteerde netwerken hebben dus nog een probleem. Ben nu benieuwd wat de koers van de bitcoin gaat doen..

Update zaterdag 13 mei 18:30.

Volgens EenVandaag valt de opbrengst voor de criminelen aan bitcoins behoorlijk mee, namelijk zo’n 20.000 euro tot nu toe. Wel weinig opbrengst voor zo’n grote gecoördineerde actie waar meerdere mensen aan meegewerkt moeten hebben, dit lijkt me geen eenmansklus en je moet de buit natuurlijk ook nog verdelen. Even schoot het door me heen dat wellicht niet de klant maar Microsoft de target zou kunnen zijn van deze Ransomware software en dat daar ook een claim is gelegd, dat zou ook de switch kunnen verklaren die in een keer de ransomware uitschakelt en vreemd dat Microsoft die zelf niet gevonden heeft (de check op toegang tot een externe site). Als je gepakt wordt staat je waarschijnlijk een behoorlijk sanctie te wachten en als daar zo weinig opbrengst tegenover staat waarom doe je het dan? Ondertussen is het duidelijk dat er behoorlijk veel schade is aangericht: ziekenhuizen in de UK, scholen en universiteiten in Azië die plat liggen en bedrijven als Telefonica, Renault, Deutsche Bahn en Qpark die vanwege uitvallende IT niet operationeel kunnen zijn etc., Schattingen daarover heb ik nog niet gehoord. Zoals zo vaak bij criminaliteit wordt bij een inbraak meestal meer schade aangericht dan de buit opbrengt voor de criminelen…

Update Zondag 14 mei 17:00

De aanval blijkt nog niet over te zijn, WannaCry heeft opnieuw toegeslagen maar dan zonder de eerder vermelde switch om de software uit te zetten. In totaal blijkt het nu om 200.000 computers te gaan in 150 landen. Europol waarschuwt voor een grote nieuwe aanval morgen wanneer de bedrijven en instellingen die in het weekend dicht waren weer opstarten en eerder geïnfecteerde computers WannaCry weer gaan verspreiden.

Op de site van Microsoft wordt een bericht van 

As cybercriminals become more sophisticated, there is simply no way for customers to protect themselves against threats unless they update their systems. Otherwise they’re literally fighting the problems of the present with tools from the past. This attack is a powerful reminder that information technology basics like keeping computers current and patched are a high responsibility for everyone, and it’s something every top executive should support.

Update Maandag 15 mei 13:00

Microsoft is kwaad omdat de Amerikaanse overheid (de NSA) al langer van het lek in haar eigen software wist, dat niet met hen gedeeld heeft en zelfs gebruik heeft gemaakt van het lek om verdachten te spioneren. Ze zouden zich ook kunnen afvragen waarom ze zelf destijds dit lek niet hebben gevinden bij het testen van hun eigen software en dit weekend een 22 jarige wel in staat was de switch in de ransomsoftware te vinden en niet al die programmeurs die voor de Microsoft organisatie werken. Enige zelfreflectie is hier denk ik wel op zijn plaats lijkt me.

Meer info over de Bitcoin kan je vinden op mijn blog hierover: http://www.gerardgeerlings.nl/blockchain/

The Online Communication Cycle

‘Why are you writing in English’, Simone asked me. She had told me Victor had read my blogs about politics, business and IT on the internet which were sometimes in English. I told her I had two reasons for this: it gave me a broader audience and having worked for an English company where I learned to write compact English and liked doing this. ‘And why don’t you focus on one topic, you are writing about such a lot of different topics’. I answered: ‘Having studied Sociology and having worked a long time in IT I have always been interested in how the world was changed by IT, not only from a business point of view but also regarding their personal lives. And as Lecturer Information Management I also teach students about this and tell them about my personal experiences during the lessons and my view on this.’

She wanted to know more about my visit to Sedona and how I met Victor so I told her about the Resurfacing workshop and our discussion on the airport waiting for our planes because of the heavy snow delaying our flights. The reason I participated in this workshop was that I wanted to investigate if I could use this format as a lecturer. ‘I like to do things which in first instance don’t have anything to do with my work but there is always a new perspective which helps me further developing my thoughts. Just like the conversation I had with Paul last week on his startup: I was not sure yet how I could use this but I feel this could in the future. I explained her what we discussed the week before.’

Simone replied: ‘The problem with most people nowadays is that they are confused because of the fact so much is changing all the time. The media are focusing on hypes which are coming up quickly but also ending quickly and soon forgotten. And as most of these hypes have a negative background most people think were are going in the wrong direction. But if you look at it from a scientific and historical point of view we are steadily doing better al the time. The Swedish physician, academic, statistician, and public speaker Hans Gosling made a lot of statistics in which he proofed were are doing better than most people expect, he died a few days ago, a terrible loss for science.’

‘Victor’s communications paradox has to do with the fact that the way we interact and communicate with our environment is rapidly changing and that our mind is not able to cope with this, we are not in the drivers seat any more but constantly reacting to what’s happening around us. Direct one to one communication is now being replaced by new ways of communication and the big difference with the old way of communication is that in the past, when you were communicating with someone, the message was key and you were using verbal and none verbal communication to interact. Now, while the internet has become available you can easily communicate with all people allover the world using channels as Facebook, Twitter or Snapchat.

This way of communication is new for most people (Facebook exists only 13 years) and we don’t know yet what the real impact of communicating through these channels will be. This impact can be both positive, your tweet or post can go viral and become a hype, or negative in the sense that a wrong post can change the way others see you. That’s why mots people have their personal brand in mind when they communicate and respond when communication is not in line with this. That’s the reason most people don’t create content themselves anymore but are constantly responding and having an opinion on what others have to say by liking, sharing and replying, I call this spinning.’ She showed me a picture from Victor’s book how this has changed.’

‘As you can see in the picture online communication is more complex than direct communication and not everybody’s has the skills and is able to manage this process successfully. It starts with having a good picture of your identity and this can, especially when your young, become a big problem: when receiving negative feedback this can make them very unsure. Channels like Facebook, Twitter and Instagram have become very important and have big impact on the way we communicate and the way we receive information.’

I responded: ‘True, and that’s why, according to me, you cannot talk about social media anymore as most people do. Technology made communication channels available and these have completely changed the way we communicate with each other and this development has just started and already high impact. From a sociological point of view this new ‘Online Communication’ can never replace ‘Direct Communication’ but it has changed it. And it will never change back to the days before we got our own PC or Smartphone, it’s here to stay. And what we need to learn our students now is what the value of these ways of communication can be, what’s is their potential.’

‘Take for example the development of popular music since the fifties of the last century when we had only the radio and television and the LP was not there yet. Songs were about love and personal communication and the message in a song was always very clear and easy to understand. This has completely changed, it’s not about the text of the song and the music anymore but about the artist and his brand and management taking care the artist is in the news all the time. Ask someone what a song is all about and nobody knows.’

‘I have studied Sociology, what did you?’, asked Simone. ‘Me too’, I said ‘but that was more than 30 years ago before I started working in IT, I’m not familiar with the latest developments’. ‘But if I read your blogs I’m not listening to an IT guy talking but to a Sociologist who is talking about the changes in society due to the Internet, why don’t you write something from your old Sociology background, I think the publisher I work with would be very interested’. She is right, I thought, what I’m writing about is not a structural analysis but just a reflection on what I experience and read somewhere, a more structural approach using the sociological body of knowledge would make sense.

While drinking our wine we discussed what an interesting subject would be from a sociological point of view and agreed after some time it would be interesting to look how our view on the world around us has changed since the massive introduction of new ways of communication made possible by the internet. ‘Interesting subject’, I replied to her, ‘I will think about it and let you now how I would approach this but this will take time’. ‘Take your time, she smiled, ‘and in the meantime let me know once in a while how you are doing…’.

The Information Funnel

Two days later I received a phone call from Victor, he was in Amsterdam for a few days and wanted to meet me, did I have some time the next evening? He wanted to discuss something with me. I had already planned to go to Amsterdam to the University so we made an appointment at 18:00 in the American hotel, my favorite place to meet someone in Amsterdam. When I arrived, Victor was not alone, he was sitting at a table overlooking the Leidseplein and talking to a women of his age with long blond hair. When I approached, Victor introduced me to her as his Sedona friend and introduced her to me as Simone, the translator of his books into Dutch.

He was talking to her about his new book ‘The Communication Paradox’ which he already explained to me while waiting on the airport about impact of the changes in our communication infrastructure which took care we never had so many means of communication as before while at the same time direct one to one communication becomes harder for us, especially for young adults who are not able to communicate easily which causes a lot of stress and psychological problems for them. After this he looked at me and said to me: ‘and that’s why I asked you to join us, maybe you could help solving the problem.’.

I told him I was surprised and Victor smiled and continued ‘Working on my book I realised I was only describing a problem but not working on a solution and last week I remembered our recent conversation and that you told me you were lecturing Information Management to students, the same students who I describe in my book having all these problems. I want to know more about what your lecturing. What is the definition of Information Management according to you?’.

I responded: ‘Key for Information Management is that business nowadays have more and more IT available in which continuously data are stored about their customers, sales, inventory, distribution and financial situation but also data from the outside world available through external sources and the Internet. Information Management is the skill to translate all this data to useful information which makes it possible to manage your business, I call this the Information Funnel. There is so much data available that it’s not easy to do this, you not only need to understand IT but also the business of a company and understand what is going on inside and outside the company’.

‘Why do you call it a skill’, Victor asked. ‘Well’, I told him, ‘Twenty years ago Management Reporting was 90% plus financial and most of the time only available after month ends closing. If something went wrong in an organisation it ws only noticed when a customer had a complaint or your bank did not want to give you credit any more. Today changes go so fast that managers want information as soon as available and if possible direct online, stand and ad hoc. To be able to produce these dashboards and reports you need to know a lot about a company and be experienced’.

‘And what happens when companies not have a good Information Management Function?. Victor asked’. ‘Then you have a problem’, I responded, ‘It’s like a patient being sick and not having the right instruments available to investigate what’s wrong. Management Information gives you the insights on what’s going right and what’s going wrong so you can immediately take action when needed to change things for the better, if possible. In the past this was a role for the CFO but this has changed with the introduction of IT and is now more the domain of the CIO who does not only have to know about IT and needs to have broad business knowledge being able to combine both to usefull Management Information’.

‘Students have the same problem as companies nowadays, how can they structure all the digital data they receive so it becomes useful information for them? Digital overload is a big problem now for students, they are not able to filter the content which comes available all the time on the internet properly which can have big influence on their future performance’, Victor concluded. ‘Within companies the CIO is responsible for managing this information funnel and for students this of course should be the teacher and as you teach Information Management you are sitting on the solution of our problem’.

Since three years I was lecturing students the basics of Information Management on a private University of Applied Sciences in Amsterdam mainly from a manual yet like in the old days when only books were available. And during my lessons when all my students were busy with their smartphones and laptops multitasking between me and what was going on online. The manual I used ‘Information Management’ was clearly written by someone who had worked in IT because I recognised a lot described in my book as my own experiences in the past working for IT companies. And my students were not interested in these old stories because they were born in a world with IT all around them while I had slowly grown into this from nothing.

Victor looked at me and said: ‘ And you teachers could be the key for solving this issue, there is a task for schools and universities to prepare students for the information society certainly in a time when politicians talk about ‘alternative’ facts and everybody is creating his own Facebook environment filtering out post they don’t like’.

‘But how do you want to do this’, Simone asked. Victor relied: ‘Maybe a school is not the right solution for this, we need something to replace this which is more modern and fit for our Information Society. The reason why schools were founded in the first place was that families were not able to educate their children themselves and you need teacher to learn them how to read, write and calculate. Children were living in large families and lived in small homes so going to school made sense in these days. Since then a lot have changed, most children now have a room on their own and parents both working and the relationship between parents and children has changed a lot’.

‘My students spend on average 7 hours on school and 4 hours a day online next to the time they spend online at school,’ I responded, ‘and for them these are two differente worlds. If you want to change this you need to change the whole school system and integrate these worlds into one and make more connections with the outside world. Why only go to one school and sit in a room with the other students and always the same teacher and following an education developed for the average student? Why not making this more flexible and use all available capacity with courses for students with different backgrounds and levels?’

‘Research has shown that collaborative learning works better than learning on your own, this has to do with the way your brain works. Another interesting conclusion is that you can better stay up late to finish a deadline than start early in the  morning, the time most schools want you to be the most productive. Also most teachers start with the theoretical concepts and than apply these while it’s better to first do something and than reflect on this form a theoretical background if you want to learn.’

‘Another important issue which influences learning is the changing relationship between students and their parents. It depends of course on the educational background of their parents but a lot is nowadays discussed around the kitchen table. 25 years ago students learned stuff not understood by their parents because the study content was more theoretical. Nowadays the study content is much more up to date and so students can easier discuss the content with their parents which makes it easier for them to learn’.

‘And just like companies need to manage their Information Funnel, students have to learn also how to qualify all the information they receive through their devices whole day and integrate this with what they learn on school or universities, this are not separate worlds but complementary. They have to learn the difference between facts and fake facts, an opinion and something which is scientific proven and how you can filter information which is relevant for you. They need to not only to see their smartphone as a tool to play with when they have noting to do but also as an instrument to become a useful member of society. Most schools see these diverse as a threat while it should be an opportunity.

‘In the Netherlands the school system is not able to educate around 15.000 students because their parents cannot find a proper school for them or schools don’t want them because of a lot of reasons. Around 5.000 of them have permission to get education at home from their parents  or private teachers giving lesson at home. At the same time the number of students who need extra lessons after schooltime from specialized institutes is growing and the same is happening for private schools were parents have to pay a lot of money to give more tailored education fit for the students needs.’

‘That’s why I thing we need to rethink the fundamentals of our school system’, Victor said, ‘We should develop a flexible system for all by which during once lifetime we van learn or teach others the necessary knowledge and skills to become a citizen, employee or owner of a business using all available methods and technology. If you define a school now a student now will say it’s a combination of a building and a set of teachers capable of giving lessons in a certain domain. This should be a student with certain qualifications who has to learn some things otherwise he/she can’t survive in society and invest in other qualifications he enjoys doing and which can potential become his future business. And the tools to do this can be having a course in a class with a teacher a a level and location of choice, following a virtual course, doing a study trip or internship, earning study points with a public service, travel and write an essay on your experiences, participating in an online knowledge community, doing a skills test, talking to a study coach, visiting a museum with their parents or talking to an entrepreneur or even start up your first business’

We talked about this for some time and Victor left around ten, he had to fly back next morning very early, I stayed behind with Simone. He was very glad with our discussion and it was very useful for him.

The Online World

Through the Looking Glass

144 years ago Lewis Carroll has written ‘Through the Looking-Glass, and What Alice Found There’  (1871), a novel written after he had written ‘Alice’s Adventures in Wonderland’. In this book Alice enters a fantastical world by climbing through a mirror into the world that she can see beyond it. Source of this new world is Lewis Carrol’s imagination and fantasy which he created next to reality.

“If I had a world of my own, everything would be nonsense. Nothing would be what it is, because everything would be what it isn’t. And contrary wise, what is, it wouldn’t be. And what it wouldn’t be, it would. You see?”
Lewis Carroll Through the Looking-Glass

When I see someone who is focused om his Smart Phone or Tablet and not paying attention to the poeple around I always imagen he or she is also looking through a looking glass, just like Alice. The last decade we have created a new world next to the real ‘Physical world’ and ‘Fantasy World’ which can is called the ‘Online world’ and which is always available when you have access to a device with Internet connection. And, when going ‘Online’, you can influence your ‘User Experience’ and create your own environment and manage your content. You can, for example, only invite the friends you like on your Facebook or WhatsApp account or filter the information you like on your screen creating your own virtual world! This world also enables you to watch movies, play games and listen to music on your own and forget the world around you, its your unique and individual experience. That’s why a lot of people like this new ‘ ‘Online World’: you can escape from the ‘Real World’!children-mediaWhen 144 years ago in Lewis Carroll’s time, someone from outer space would have visited earth  he would see that people only could communicate directly with a small number of people around them. If he would come back today in our world he would see everyone on earth communicating through internet devices enabling them to broaden the scope of people they can communicate to all people with internet devices worldwide. In Lewis Carrol’s time information was mainly stored on paper and available in libraries, archives and bookshops and not available for all, nowadays it’s no problem to get information from far away locations when one has access with their devices through information technology using ‘The Internet’….

Online-Marketing-Expanding-Value-In-Advertising-World

Students now studying on schools and universities are the first generation students who have grown up with constant access to the Internet. It’s not possible to explaining ICT to them without taking into account their ‘Online world’ perspective. And the funny thing is that most teachers are grown up without ICT and learned to use it at a later age, I myself learned working with computers when I was 30 and got online when I was 40. So, the ‘old school’ generation is now teaching the ‘Online’ generation what ICT is!

If you search for definitions on the Internet most definitions of ICT are made by people with an ICT background. For exemple the manual ‘An introduction To Information Systems’ from David Whiteley from the Liverpool Business School uses the following definitions:

  • ICT: The combination of computing and communications (network) technologies.
  • Information System (IS): A business application of a computer.
  • Information Technology (IT): Computing equipment (hardware).

All three definitions have one thing in common: key is the computer and communications between computers. When I use these definitions explaining ICT in the classroom the students look at me, than their phone, tablet or laptop and don’t have a clue what I’m saying. Why explaning ICT in technical terms while for them it’s all about their online user experience?imageFor this reason I looked at the way children explain the internet and found these quotes:

  1. The internet is like a telephone for all the computers in the world, so that they can all talk to each other.
  2. The Internet is where all the computers connect to each other so you can check email, send files, and play games that are hosted on other computers.
  3. The internet is a place to play games, do your homework, talk to friends and watch movies, all without leaving your chair.
  4. Not long ago, all this was on paper. To send somebody a note you wrote it on paper and paid a guy to carry it the whole way. Then we build paperless machines called computers.   We only called them that because they were first used to do math. Then we connected them all together, and called that the Internet. No more paper.

Students nowadays don’t know how the none-connected world without Internet looked like 20 years ago. You can compare it with freedom, it doesn’t mean anything to those who have it, once taken away you know what it is. Of course they have experienced what it is to have no Internet connectivity, for most students this is a threath, not an opportunity.imageWe need to find a new way of defining ICT more in line with the way this new ‘Online’ generation experience. For this reason I would suggest not to use the term ICT anymore as a starting point but rather talk about the ‘Online World’ made possible by the Internet, when you start talking about the ‘Online World’ students know exactly what you mean and you get their attention. The ‘Online World’ is bigger than devices and cables and bigger than data and information: it creates a new ‘Online World’ for all and this influences the way we communicate and experience the ‘Real world’ around us. It also gives the opportunity to talk about the social, cultural and economic impact of the internet which will become more and more important in the future.

 

The Communication Paradox

Victor’s communication paradox was about the problem that, while IT has developed more and more channels of communication for us (WhatsApp, Facebook etc.), growing up has become more and more difficult four young people nowadays and that they experience a lot of stress and problems while developing themselves. Victor called this the Information Paradox which he further explained to me.

The last decade we have created a new world next to the real ‘Physical world’ and ‘Fantasy World’ which can be called the ‘Online’ world and which is always available when you have access to a device with Internet connection. And, when going ‘Online’, you can influence your ‘User Experience’ and create your own environment and manage your content. You can, for example, only invite the friends you like on your Facebook or WhatsApp account or filter the information you like on your screen creating your own virtual world. This world also enables you to watch movies, play games and listen to music on your own and forget the world around you, it’s your unique and individual experience.

The current generation of students are the first-generation students who have grown up with constant access to the Internet. It’s not possible to explaining IT to them without considering their ‘Online’ perspective. And the funny thing is that most teachers have grown up without ICT and learned to use it at a later age. Our students don’t know how the none-connected world looked like 25 years ago before Internet was invented so you could better explain them how communication was done those days than explain how it works now.

You can compare being online with freedom: it doesn’t mean anything to those who have it but once taken away you know what it is! Of course, the new generation has experienced what it is to have no Internet connectivity. For most students this is a threat and creates stress, not an opportunity to relax. The way we communicate has changed, for example: when you take the train everybody is staring at their smartphone, in schools students check their smartphones between lessons instead of talking to each other and at home WhatsApp has replaced picking up the phone.

To investigate how young people use social media Victor asked a group of students two questions: 1) how many posts did you create yourself last week and 2) how many times did you respond to post posted by someone else. Regarding the first question most of them posted rarely something new: on average, only once a week a new post. But replying and sharing is done multiple times per day. Summarizing his findings: young people don’t create content themselves but are busy responding and having an opinion on what others publish online building their online identity.

Direct one to one communication is replaced by this new way of communication and the big difference with the old way is that in the past, when you were talking directly with someone, only the people around you were involved. Nowadays potentially the whole world can read your post which can go viral and become a hype before you know it. So doing something wrong online can have more impact now.

Our whole communication has changed significant and this makes especially young people, who are by nature very unsure, vulnerable for stress and psychological problems. And because your ‘Online World’, which you created yourself, is always available: you can escape from the ‘Real World’ to this ‘Online World’ . And the old ‘Fantasy World’ has become less important and is now underdeveloped at the expense of developing your own creativity. Direct communication is becoming difficult and even has become art like Marina Abramović performance in the MoMA in New York where she is only watching visitors in their eyes: direct none verbal communication reduced to object of art.

The only way to solve this is was developing training courses for young people in old fashioned communication skills and that’s why he was in Sedona to investigate if this course we did could be used. He concluded this was not the case, the format was to old fashioned and would not appeal young people. We did not have much more time to discuss this but we agreed we would in a few weeks and further discuss this, London after all was not so far from Amsterdam.

During my flight back home I had time to think back on what happened since New Years Eve, now two week ago. Next week I had to start working again, boring…

How IT has changed & the comeback of some old brands

Ian West, VP Analytics & Information Management at Cognizant, published below picture on LinkedIn about how things have changed over the last 50 years in IT and got more than a thousand like in the last 10 days. In this blog some comments on this.

As lecturer information management, I’m always interested in pictures like this which could help explaining IT, there is so much going on in IT that an overview like this could help. The newest generation students has grown up in this century and are very good at working with smartphones and tablets but understanding the difference between data and information is already a big challenge for them… What would I tell them when showing this picture?

I would tell them I agree with the phases when looking back although I miss one big development which had a big influence on IT: the  availability of large data centers which made both the cloud, social media, big data and the IoT possible. And these big databases have become the backbone for the internet where only a view companies have the technical and financial capabilities to build and maintain these. On this market, only around 7 big service providers are active and the prediction is that in three years 3 or 4 will be the key players worldwide: seize and innovative capability cost money and starting a new datacenter company wil become almost impossible. Datacenters have their own datacenter management software and developing this costs a lot of the money and building a datacenter is very expensive: impossible for a startup to do this on their own. You can see the same development with social media and market platforms where in a view years only a view will remain, a big reconciliation is this market is expected the next three years.

This trend is also visible in the new Internet of Things phase where we suddenly see old names like Texas Instruments, Cisco and Honeywell come up as IoT leaders, all old tech companies: 50 years ago I had already a calculator from Texas Instruments. In all past phases in the picture new companies come up which become IT leaders, with the Internet of Things phase this is changing. Probably these old companies are good in mass production of the necessary devices and machines which make the IoT work, although the production itself is probably outsourced to low wage countries (note: in the coming Trump area, this could change…).

What the picture also shows is that all leaders mentioned in this picture are US companies  except for SAP. Is there really nothing innovative happening in the rest of the world? What for instance about Alibaba which is bigger than Ebay? It will not take long and all these highly educated IT guys form China and India will come up with companies who also become world players, certainly when the US becomes more protective and only wants their own people to profit from new technology developments…